Derlemeci (Ecclesiastes)


Back to previous chapterNext chapter
English translations of this chapter:
NASV / NKJV / NIV

Bölüm 5

Tanrı'ya Karşı Tutumumuz

1 Tanrı'nın evine gittiğinde davranışına dikkat et. Yaptıkları kötülüğün farkında olmayan akılsızlar gibi kurban sunmak için değil, dinlemek için yaklaş.

2 Ağzını çabuk açma,

Tanrı'nın önünde hemen konuya girme,

Çünkü Tanrı gökte, sen yerdesin,

Bu yüzden, az konuş.

3 çok tasa kötü düş,

Çok söz akılsızlık doğurur.

4 Tanrı'ya adak adayınca, yerine getirmekte gecikme. Çünkü O akılsızlardan hoşlanmaz. Adağını yerine getir!

5 Adamamak, adayıp da yerine getirmemekten iyidir.

6 Ağzının seni günaha sürüklemesine izin verme. Ulağın önünde: “Adağım yanlıştı” deme. Tanrı niçin senin sözlerine öfkelensin, yaptığın işi yok etsin?

7 Çünkü çok düş kurmak hayalciliğe ve laf kalabalığına yol açar; Tanrı'ya saygı göster.

Zenginliğin Anlamsızlığı

8 Bir yerde yoksullara baskı yapıldığını, adaletin ve doğruluğun çiğnendiğini görürsen şaşma; çünkü üstü gözeten daha üst biri var, onların da üstleri var.

9 Tarlaların sürülmesini isteyen bir kral ülke için her bakımdan yararlıdır.

10 Parayı seven paraya doymaz,

Zenginliği seven kazancıyla yetinmez.

Bu da boştur.

11 Mal çoğaldıkça yiyeni de çoğalır.

Sahibine ne yararı var, seyretmekten başka?

12 Az yesin, çok yesin işçi rahat uyur,

Ama zenginin malı zengini uyutmaz.

13-14 Güneşin altında acı bir kötülük gördüm:

Sahibinin zararına biriktirilen

Ve bir talihsizlikle yok olup giden servet.

Böyle bir servet sahibi baba olsa bile,

Oğluna bir şey bırakamaz.

15 Anasının rahminden çıplak çıkar insan.

Dünyaya nasıl geldiyse öyle gider,

Emeğinden hiçbir şey götürmez elinde.

16 Dünyaya nasıl geldiyse öyle gider insan.

Bu da acı bir kötülüktür.

Ne kazancı var yel için zahmet çekmekten?

17 Ömrü boyunca büyük üzüntü, hastalık, öfke içinde

Karanlıkta yiyor.

18 Gördüm ki, iyi ve güzel olan şu: Tanrı'nın insana verdiği birkaç günlük ömür boyunca yemek, içmek, güneşin altında harcadığı emekten zevk almak. Çünkü insanın payına düşen budur.

19 Üstelik Tanrı bir insana mal mülk veriyor, onu yemesi, ödülünü alması, yaptığı işten mutluluk duyması için ona güç veriyorsa, bu bir Tanrı armağanıdır.

20 Bu yüzden insan, geçen ömrünü pek düşünmez. Çünkü Tanrı onun yüreğini mutlulukla meşgul eder.

Back to previous chapterNext chapter
BackNext