Yeremya (Jeremiah)


Back to previous chapterNext chapter
English translations of this chapter:
NASV / NKJV / NIV

Bölüm 14

Kuraklık ve Kılıç

1 RAB kuraklığa ilişkin Yeremya'ya şöyle seslendi:

2 “Yahuda yas tutuyor,

Kentleri bitkin;

Halkı karalar giymiş, yerlere oturmuş,

Yeruşalim'in haykırışı yükseliyor.

3 Soylular uşaklarını suya gönderiyorlar.

Sarnıçlara gidiyor, ama su bulamıyor,

Kapları boş dönüyorlar.

Aşağılanmış, utanç içinde,

Başlarını örtüyorlar.

4 ülke yağmursuz, toprak çatlamış,

Irgatlar utanç içinde başlarını örtüyorlar.

5 Kırdaki geyik bile

Yeni doğmuş yavrusunu bırakıyor,

çünkü ot yok.

6 Yaban eşekleri çıplak tepelerde durmuş,

çakal gibi soluyorlar;

Gözlerinin feri sönmüş,

çünkü otlak yok.”

7 Suçlarımız bize karşı tanıklık etse de,

Adın uğruna bir şeyler yap, ya RAB!

Pek çok döneklik ettik,

Sana karşı günah işledik.

8 Ey İsrail'in Umudu,

Sıkıntı anlarındaki Kurtarıcısı!

Neden ülkede bir yabancı,

Ancak bir gece konaklayan yolcu gibisin?

9 Neden şaşırmış biri gibi,

Kurtarmaya gücü yetmeyen savaşçı gibisin?

Aramızdasın sen, ya RAB,

Seniniz, bırakma bizi!

10 Bu halk için RAB diyor ki:

“Gezip tozmayı pek sever,

Ayaklarını dolaşmaktan esirgemezler.

Bu yüzden RAB onlardan hoşnut değil,

Şimdi suçlarını anımsayacak,

Günahları için onları cezalandıracak.”

11 Sonra RAB bana, “Bu halkın iyiliği için yalvarma” dedi,

12 “Oruç tutsalar bile feryatlarına kulak vermeyeceğim. Yakmalık sunu, tahıl sunusu sunsalar bile kabul etmeyeceğim. Tersine, kılıçla, kıtlıkla, salgın hastalıkla yok edeceğim onları.”

13 Bunun üzerine, “Ah, Rab Yahve, peygamberler bu halka, 'Kılıç yüzü görmeyecek, kıtlık çekmeyeceksiniz; burada size kalıcı esenlik sağlayacağım' diyorlar” dedim.

14 RAB, “Peygamberler benim adımla yalan peygamberlik ediyorlar” dedi, “Onları ne gönderdim, ne onlara buyruk verdim, ne de seslendim. Size uydurma görümlerden, falcılıktan, boş şeylerden, akıllarından geçen hayallerden söz ediyorlar.

15 Adımla konuşan peygamberler için ben RAB diyorum ki: Onları göndermediğim halde, 'Bu ülkede kılıç da kıtlık da olmayacak' diyorlar. Ama kendileri de kılıçla, kıtlıkla yok olacaklar.

16 Peygamberlik ettikleri halk da kıtlık ve kılıç yüzünden Yeruşalim sokaklarına atılacak. Onları da karılarını, oğullarını, kızlarını da gömecek kimse olmayacak. Yaptıkları kötülüğü kendi başlarına getireceğim.

17 “Onlara de ki:

“'Gözlerim gece gündüz

Durmadan gözyaşı döksün,

Çünkü erden kızım, halkım

Ağır bir yara aldı,

Ezici bir darbe yedi.

18 Kıra çıksam, kılıçtan geçirilenleri,

Kente girsem, kıtlıktan kırılanları görüyorum.

Olup bitenden habersiz peygamberlerle kâhinlerse

Ülkeyi dolaşıp duruyorlar.'”

19 Yahuda'yı büsbütün mü reddettin?

Siyon'dan tiksiniyor musun?

Neden şifa bulmayacak kadar yaraladın bizi?

Esenlik bekledik, iyilik gelmedi.

Şifa umduk, yılgınlık bulduk.

20 Yaptığımız kötülükleri,

Atalarımızın suçlarını biliyoruz, ya RAB;

Gerçekten sana karşı günah işledik.

21 Adın uğruna bizi küçümseme,

Görkemli tahtının hor görülmesine izin verme.

Bizimle yaptığın antlaşmayı anımsa,

Bozma onu.

22 Ulusların değersiz putlarından herhangi biri

Yağmur yağdırabilir mi?

Gökler kendiliğinden

Sağanak yağdırabilir mi?

Bunu yalnız sen yapabilirsin,

Ya RAB Tanrımız.

Umudumuz sende,

Çünkü bütün bunları yapan sensin.

Back to previous chapterNext chapter
BackNext