Yeremya (Jeremiah)


Back to previous chapterNext chapter
English translations of this chapter:
NASV / NKJV / NIV

Bölüm 3

Sadakatsiz İsrail

1 “Diyelim ki, bir adam karısını boşar,

Kadın da onu bırakıp başka biriyle evlenir.

Adam bir daha o kadına döner mi?

Bu davranış ülkeyi büsbütün kirletmez mi?

Oysa sen pek çok oynaşla fahişelik ettin,

Yine bana mı dönmek istiyorsun?” diyor RAB.

2 “Çıplak tepelere bak da gör.

Sevişmediğin yer mi kaldı?

Çölde yaşayan bedevi gibi

Yol kıyılarında oynaşlarını bekleyip durdun.

Fahişeliğinle, kötülüklerinle ülkeyi kirlettin.

3 Bu yüzden yağmurların ardı kesildi,

Bahar yağmuru yağmadı.

Yüzsüz bir fahişeye benzedin,

Utanç duymak istemedin.

4 'Baba, gençliğimden beri

Benim dostumsun' diye az önce bana seslenmedin mi?

5 'Sonsuza dek kızgın mı kalacaksın?

öfken sonsuza dek mi sürecek?'

Evet, böyle konuşuyor,

Ama elinden gelen her kötülüğü yapıyorsun.”

Dönek İsrail ve Yahuda

6 Kral Yoşiya döneminde RAB bana, “Dönek İsrail'in yaptığını gördün mü?” dedi, “Her yüksek tepenin üzerine, her bol yapraklı ağacın altına gidip fahişelik etti.

7 Bütün bunları yaptıktan sonra bana geri döneceğini düşündüm, ama dönmedi. Hain kızkardeşi Yahuda da gördü bunları.

8 Fahişeliği yüzünden dönek İsrail'i boşayıp ona boşanma belgesini verdiğim halde, kızkardeşi hain Yahuda'nın hiç korkmadığını, gidip fahişelik ettiğini gördüm.

9 Hiç umursamadan fahişeliğiyle ülkeyi kirletti; taşla, ağaçla zina etti.

10 Bütün bunlara karşın, hain kızkardeşi Yahuda içtenlikle değil, göstermelik olarak bana döndü.” Böyle diyor RAB.

11 RAB bana, “Dönek İsrail hain Yahuda'dan daha doğru olduğunu gösterdi” dedi,

12 “Git, bu sözleri kuzeye duyur. De ki:

“'Ey dönek İsrail, geri dön' diyor RAB.

'Size artık öfkeyle bakmayacağım,

çünkü ben sevecenim' diyor RAB.

'öfkemi sonsuza dek sürdürmem.

13 Ancak suçunu kabul et:

Tanrın RAB'be başkaldırdın,

Her bol yapraklı ağacın altında

Sevgini yabancı ilahlarla paylaştın,

Beni dinlemedin.'”

Böyle diyor RAB.

14 “Geri dön, ey dönek halk” diyor RAB, “Çünkü kocan benim. Birinizi kentten, ikinizi bir boydan alıp Siyon'a geri getireceğim.

15 Size gönlüme göre çobanlar vereceğim; sizi bilgiyle, sağduyuyla güdecekler.

16 ülkede büyüyüp sayıca çoğaldığınız günlerde” diyor RAB, “Halk artık, 'RAB'bin Antlaşma Sandığı' demeyecek. Sandık bir daha kimsenin aklına gelmeyecek; anımsanmayacak, özlenmeyecek, bir yenisi de yapılmayacak.

17 O zaman Yeruşalim'e, 'RAB'bin Tahtı' diyecekler. RAB'bin adını onurlandırmak için bütün uluslar Yeruşalim'de toplanacak. Bundan böyle kötü yüreklerinin inadı uyarınca davranmayacaklar.

18 O günlerde Yahuda halkıyla İsrail halkı kuzeyde bir ülkeden birlikte yürüyecek, atalarına miras olarak vermiş olduğum ülkede bir araya gelecekler.

19 “Ben RAB, demiştim ki:

'Ne kadar isterdim

Seni çocuklarımdan saymayı;

Sana güzel ülkeyi,

Ulusların en güzel mirasını vermeyi!

Bana baba diyeceğini,

Benden hiç ayrılmayacağını sandım.

20 Ama bir kadın kocasına nasıl ihanet ederse,

Sen de bana öyle ihanet ettin, ey İsrail halkı!'”

Böyle diyor RAB.

21 Çıplak tepelerde bir ses duyuluyor,

İsrail halkının ağlayışı ve yakarışı.

Çünkü doğru yoldan saptılar,

Tanrıları RAB'bi unuttular.

22 “Geri dönün, ey dönek çocuklar,

Dönekliğinizi iyileştireyim.”

Halk, “İşte buradayız, sana geliyoruz!” diyor,

“Çünkü Tanrımız RAB sensin.

23 Kuşkusuz, dağlardan,

Tepelerden gelen gürültü aldatıcıdır,

Kuşkusuz, İsrail'in kurtuluşu Tanrımız RAB'dedir.

24 Gençliğimizden bu yana

Atalarımızın emeğinin ürününü,

Davarlarını, sığırlarını,

Oğullarını, kızlarını

Utanılası putlar yedi.

25 Utanç içinde yatalım,

Rezilliğimiz bizi örtsün!

Çünkü biz de atalarımız da

Gençliğimizden bu yana

Tanrımız RAB'be karşı günah işledik,

Tanrımız RAB'bin sesine kulak asmadık.”

Back to previous chapterNext chapter
BackNext