Eyüb (Job)


Back to previous chapterNext chapter
English translations of this chapter:
NASV / NKJV / NIV

Bölüm 31

1 “Gözlerimle antlaşma yaptım

Şehvetle bir kıza bakmamak için.

2 Çünkü insanın yukarıdan, Tanrı'dan payı nedir,

Yücelerden, Her Şeye Gücü Yeten'den mirası ne?

3 Kötüler için felaket,

Haksızlık yapanlar için bela değil mi?

4 Yürüdüğüm yolları görmüyor mu,

Attığım her adımı saymıyor mu?

5 “Eğer yalan yolunda yürüdümse,

Ayağım hileye seğirttiyse,

6 -Tanrı beni doğru teraziyle tartsın,

Kusursuz olduğumu görsün-

7 Adımım yoldan saptıysa,

Yüreğim gözümü izlediyse,

Ellerim pisliğe bulaştıysa,

8 Ektiğimi başkaları yesin,

Ekinlerim kökünden sökülsün.

9 “Eğer gönlümü bir kadına kaptırdıysam,

Komşumun kapısında pusuya yattıysam,

10 Karım başkasının buğdayını öğütsün,

Onunla başka erkekler yatsın.

11 çünkü bu utanç verici,

Yargılanması gereken bir suç olurdu.

12 Yıkım diyarına dek yakan bir ateştir o,

Bütün ürünümü kökünden kavururdu.

13 “Benimle ters düştüklerinde

Kölemin ve hizmetçimin hakkını yemişsem,

14 Tanrı yargıladığında ne yaparım?

Hesap sorduğunda ne yanıt veririm?

15 Beni ana karnında yaratan onu da yaratmadı mı?

Rahimde bize biçim veren O değil mi?

16 “Eğer yoksulların dileğini geri çevirdimse,

Dul kadının umudunu kırdımsa,

17 Ekmeğimi yalnız yedim,

Öksüzle paylaşmadımsa,

18 Gençliğimden beri öksüzü baba gibi büyütmedimse,

Doğduğumdan beri dul kadına yol göstermedimse,

19 Giysisi olmadığı için can çekişen birini

Ya da örtüsü olmayan bir yoksulu gördüm de,

20 Koyunlarımın yünüyle ısıtmadıysam,

O da içinden beni kutsamadıysa,

21 Mahkemede sözümün geçtiğini bilerek

Öksüze el kaldırdımsa,

22 Kolum omuzumdan düşsün,

Kol kemiğim kırılsın.

23 Çünkü Tanrı'dan gelecek beladan korkarım,

O'nun görkeminden ötürü böyle bir şey yapamam.

24 “Eğer umudumu altına bağladımsa,

Saf altına, 'Güvencim sensin' dedimse,

25 Servetim çok,

Varlığımı bileğimle kazandım diye sevindimse,

26 Işıldayan güneşe,

Parıldayarak hareket eden aya bakıp da,

27 İçimden ayartıldımsa,

Elim onlara taptığımı gösteren bir öpücük yolladıysa,

28 Bu da yargılanacak bir suç olurdu,

çünkü yücelerdeki Tanrı'yı yadsımış olurdum.

29 “Eğer düşmanımın yıkımına sevindim,

Başına kötülük geldi diye keyiflendimse,

30 -Kimsenin canına lanet ederek

Ağzımın günah işlemesine izin vermedim-

31 Evimdeki insanlar, 'Eyüp'ün verdiği etle

Karnını doyurmayan var mı?' diye sormadıysa,

32 -Hiçbir yabancı geceyi sokakta geçirmezdi,

Çünkü kapım her zaman yolculara açıktı-

33-34 Kalabalıktan çok korktuğum,

Boyların aşağılamasından yıldığım,

Susup dışarı çıkmadığım için

Suçumu bağrımda gizleyip

Adem gibi isyanımı örttümse,

35 (“Keşke beni dinleyen biri olsa!

İşte savunmamı imzalıyorum,

Her Şeye Gücü Yeten bana yanıt versin!

Hasmımın yazdığı tomar elimde olsa,

36 Kuşkusuz, onu omuzumda taşır,

Taç gibi başıma koyardım.

37 Attığım her adımı ona bildirir,

Kendisine bir önder gibi yaklaşırdım.)

38 “Toprağım bana feryat ediyorsa,

Sapanın açtığı yarıklar bir ağızdan ağlıyorsa,

39 ürününü para ödemeden yedimse

Ya da üzerinde oturanların kalbini kırdımsa,

40 Orada buğday yerine diken,

Arpa yerine delice bitsin.”

Eyüp'ün konuşması sona erdi.

Back to previous chapterNext chapter
BackNext