Zebur (Psalms)


Back to previous chapterNext chapter
English translations of this chapter:
NASV / NKJV / NIV

Bölüm 69

Müzik şefi için - “Zambaklar” makamında - Davut'un mezmuru

1 Kurtar beni, ey Tanrı,

Sular boyuma ulaştı.

2 Dipsiz batağa gömülüyorum,

Basacak yer yok.

Derin sulara battım,

Sellere kapıldım.

3 Tükendim feryat etmekten,

Boğazım kurudu;

Gözlerimin feri sönüyor

Tanrım'ı beklemekten.

4 Yok yere benden nefret edenler

Saçlarımdan daha çok.

Kalabalıktır canıma kasteden haksız düşmanlarım.

Çalmadığım malı nasıl geri verebilirim?

5 Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı,

Suçlarım senden gizli değil.

6 Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB,

Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden!

Ey İsrail'in Tanrısı,

Benim yüzümden sana yönelenler rezil

olmasın!

7 Senin uğruna hakarete katlandım,

Utanç kapladı yüzümü.

8 Kardeşlerime yabancı,

Anamın öz oğullarına uzak kaldım.

9 Çünkü evine harcadığım çaba beni yedi bitirdi,

Sana edilen hakaretler benim üstüme çöktü.

10 Oruç tutup ağlayınca,

Yine hakarete uğradım.

11 Çula büründüğüm zaman

Destan oldum dillerine.

12 Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor,

Sarhoşların türküsü oldum.

13 Ama benim duam sanadır, ya RAB.

Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla,

Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde

Yanıt ver bana.

14 Beni çamurdan kurtar,

İzin verme batmama;

Benden nefret edenlerden,

Derin sulardan kurtulayım.

15 Seller beni sürüklemesin,

Engin beni yutmasın,

Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.

16 Yanıt ver bana, ya RAB,

çünkü sevgin iyidir.

Yüzünü çevir bana büyük merhametinle!

17 Kulundan yüzünü gizleme,

Çünkü sıkıntıdayım, hemen yanıt ver bana!

18 Yaklaş bana, fidyeyle kurtar canımı,

Al başımdan düşmanlarımı.

19 Bana nasıl hakaret edildiğini, utandığımı, rezil olduğumu biliyorsun;

Düşmanlarımın hepsi senin önünde.

20 Hakaret kalbimi kırdı, dertliyim,

Acılarımı paylaşacak birini bekledim, çıkmadı,

Avutacak birini aradım, bulamadım.

21 Yiyeceğime zehir kattılar,

Sirke içirdiler susadığımda.

22 önlerindeki sofra tuzak olsun onlara,

Yandaşları için kapan olsun!

23 Gözleri kararsın, göremesinler!

Belleri tutulsun sürekli!

24 Gazabını yağdır üzerlerine,

Öfkenin ateşi yapışsın yakalarına!

25 Issız kalsın konakları,

Çadırlarında oturan olmasın!

26 Çünkü senin vurduğun insanlara zulmediyor,

Yaraladığın insanların acısını konuşuyorlar.

27 Ceza yağdır başlarına,

Senin tarafından aklanmasınlar!

28 Yaşam kitabından silinsin adları,

Doğrularla yan yana yazılmasınlar!

29 Bense ezilmiş ve kederliyim,

Senin kurtarışın, ey Tanrı, bana bir kale olsun!

30 Tanrı'nın adını ezgilerle öveceğim,

Şükranlarımla O'nu yücelteceğim.

31 RAB'bi bir öküzden,

Boynuzlu, tırnaklı bir boğadan

Daha çok hoşnut eder bu.

32 Mazlumlar bunu görünce sevinsin,

Ey Tanrı'ya yönelen sizler, yüreğiniz canlansın.

33 Çünkü RAB yoksulları işitir,

Kendi tutsak halkını hor görmez.

34 O'na övgüler sunun, ey yer, gök,

Denizler ve onlardaki bütün canlılar!

35 çünkü Tanrı Siyon'u kurtaracak,

Yahuda kentlerini onaracak;

Halk oraya yerleşip sahibi olacak.

36 Kullarının çocukları orayı miras alacak,

O'nun adını sevenler orada oturacak.

Back to previous chapterNext chapter
BackNext