Zebur (Psalms)


Back to previous chapterNext chapter
English translations of this chapter:
NASV / NKJV / NIV

Bölüm 71

(31. Mez. 1-4)

1 Ya RAB, sana sığınıyorum,

Utandırma beni hiçbir zaman!

2 Adaletinle kurtar beni, tehlikeden uzaklaştır,

Kulak ver bana, kurtar beni!

3 Sığınacak kayam ol,

Her zaman başvurabileceğim;

Buyruk ver, kurtulayım,

çünkü kayam ve kalem sensin.

4 Ey Tanrım, kurtar beni

Kötünün elinden, haksızın, gaddarın pençesinden!

5 çünkü umudum sensin, ya Rab Yahve,

Gençliğimden beri dayanağım sensin.

6 Doğduğum günden beri sana güveniyorum,

Beni ana rahminden çıkaran sensin.

Övgülerim hep sanadır.

7 Birçokları için iyi bir örnek oldum,

Çünkü sen güçlü sığınağımsın.

8 Ağzımdan sana övgü eksilmez,

Gün boyu yüceliğini anarım.

9 Yaşlandığımda beni reddetme,

Gücüm tükendiğinde beni terk etme!

10 Çünkü düşmanlarım benden söz ediyor,

Beni öldürmek isteyenler birbirine danışıyor,

11 “Tanrı onu terk etti” diyorlar,

“Kovalayıp yakalayın,

Kurtaracak kimsesi yok!”

12 Ey Tanrı, benden uzak durma,

Tanrım, yardımıma koş!

13 Utansın, yok olsun beni suçlayanlar,

Utanca, rezalete bürünsün kötülüğümü isteyenler.

14 Ama ben her zaman umutluyum,

Sana övgü üstüne övgü dizeceğim.

15 Gün boyu senin doğruluğunu,

Kurtarıcılığını anlatacağım,

ölçüsünü bilmesem de.

16 Ya Rab Yahve, gelip yiğitliklerini,

Senin, yalnız senin doğruluğunu duyuracağım.

17 Ey Tanrı, çocukluğumdan beri beni sen yetiştirdin,

Senin harikalarını hâlâ anlatıyorum.

18 Yaşlanıp saçlarıma ak düşse bile

Terk etme beni, ey Tanrı,

Gücünü gelecek kuşağa,

Kudretini sonrakilere anlatana dek.

19 Ey Tanrı, doğruluğun göklere erişiyor,

Büyük işler yaptın,

Senin gibisi var mı, ey Tanrı?

20 Sen ki, bana birçok kötü sıkıntı gösterdin,

Bana yeniden yaşam verecek,

Beni toprağın derinliklerinden çıkaracaksın.

21 Saygınlığımı artıracak,

Yine beni avutacaksın.

22 Ben de seni,

Senin sadakatini çenkle öveceğim, ey Tanrım,

Lir çalarak seni ilahilerle öveceğim,

Ey İsrail'in Kutsalı!

23 Seni ilahilerle överken,

Dudaklarımla, varlığımla sevincimi dile getireceğim,

Çünkü sen beni fidyeyle kurtardın.

24 Dilim gün boyu senin doğruluğundan söz edecek,

Çünkü kötülüğümü isteyenler

Utanıp rezil oldu.

Back to previous chapterNext chapter
BackNext